Günler hızla geçiyor.Herkes çok "yoğun"!
Kimsenin sevdiklerine,ya da sevdiğini zannedip de aslında sevmediklerine ayıracak zamanı yok.
Aslında gerçekten sevse insan mutlaka vakit bulur.Bir telefon açmak,iki satır yazmak o kadar uzun zaman alan şeler değil aslında.
Kendimizi mi kandırıyoruz,başkalarını mı bilmiyoruz.Herkesin bir yeri var,herkesin yanında,ama uzak ama yakın...
Sizin en yakınınızda yer verdiğiniz,size sonuncu sırada yer verebilir,onun öncelikli kişileri farklı olabiliriyaşamında.Ne diyebilirsiniz ki?
Ben önem vermiyorum böyle şeylere,birinin yanımda olmasından mutluluk duyuyorsam,o benim yaşamıma bir şeyler katıyorsa mesele bitmiştir.
O beni isterse hiç saymasın dostları arasında,kendisi bilir.
Tabii karşılıksız sevmelerden bahsediyorum,ya da dengesiz sevgilerden.
İnsanlar aynı olmadığına göre,sevgi ölçütleri aynı olamaz değil mi?
O halde,benim en sevdiğim gönlümün baş köşesinde oturabilir,ama ben onun neresindeyim?
Hiç önemli değil,hiiiç önemli değil...